3 นักศึกษาสาวผู้ชนะ Digitorial Search เด็กเจนใหม่ที่เต็มไปด้วยไฟฝัน

เด็กๆ สมัยนี้เค้าเก่งกันจริงๆ อย่างน้องๆ ที่เข้าร่วมโครงการ Digitorial Search นี่ก็เจ๋งๆ ทั้งนั้น โดยเฉพาะสามสาวจากธรรมศาสตร์ที่คว้ารางวัลชนะเลิศไปครอง

นี่ก็ล่วงเข้าปีที่ 3 แล้ว สำหรับโครงการ Digitorial Search ที่ค้นหาน้องๆ นักศึกษารุ่นใหม่ไฟแรง ที่มีใจรักในการครีเอตสิ่งใหม่ๆ บนโลกดิจิตอล สำหรับ Digitorial Search 2 ในปีที่ผ่านมา น้องๆ ที่ชนะโครงการนี้ คือ 3 สาวจากมหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ซึ่งมีคุณทราย Mhunoiii เป็นเมนเทอร์

สำหรับน้องๆ ในทีมนี้ ได้แก่ เฟิร์น-ณัฐนิชา อัมไพรวรรณ, แก้ม-พิมพ์พลอย ปานภักดี และ หมิว-เเพรวพรรณ พุกพิบูลย์ ซึ่งทั้งสามคนศึกษาอยู่ชั้นปีที่สี่ คณะวารสารศาสตร์ ภาคภาษาอังกฤษ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ (ตอนนี้จบแล้ว) แต่ไม่ใช่แค่เป็นเพื่อนร่วมคณะกันเท่านั้น ทั้งหมดยังเป็นเพื่อนสนิทกันด้วย

เล่าถึงจุดเริ่มต้นที่มาร่วมโครงการ Digitorial Search หน่อย

เฟิร์นเห็นโปสเตอร์โครงการนี้ตั้งแต่ปีที่แล้ว และก็จากการแชร์คลิป แต่ตอนนั้นเหมือนวันสุดท้ายแล้ว มันไม่ทันอะค่ะ ก็เลยคิดว่าเดี๋ยวมันก็คงมีซีซั่น 2 มั้งคะ จนมาเจอโปสเตอร์ใต้คณะ ก็เลยชวนเพื่อนๆ หมิว แก้ม ว่าสนใจมั้ย ทุกคนก็แบบ… เออ น่าลองนะ ก็เลยมาทำด้วยกัน ด้วยความที่สนิทกันในกลุ่มอยู่แล้ว ก็เลยมาทำ ไปซ้อมด้วยกัน ช่วยกันคิด

ครั้งแรกที่ได้โจทย์ “เพราะชีวิตขาดเสียงเพลงไม่ได้” จาก Dtac ก็มานั่งคุยกันเลยว่ามีไอเดียอะไร ช่วงนั้นก็แอบมีงานเข้ามาพอสมควร แทบไม่เหลือเวลาทำการบ้านตัวเองของคณะ (หัวเราะ) แต่ว่าก็อยากทำไงคะ เพราะว่าเรียนปีสุดท้ายแล้ว คิดว่าเป็นโอกาสที่ดี เลยนั่งคุยกันว่า Story Board จะเป็นยังไงดี เป็นเรื่องประมาณไหน แล้วก็หาข้อมูล ติดต่อนักแสดง คือทุกอย่างต้องถ่ายตอนเช้าเลยค่ะ เกิดขึ้นเร็วมากค่ะ ก็งงๆ แต่ก็วางแผนได้โอ.เค. ค่อนข้างครบ

ทำงานกันไวขนาดนั้นได้ไง

เพราะ Deadline (หัวเราะ) เพราะเราทำงานด้วยกันบ่อยมั้งคะ เลยรู้ว่าแต่ละคนถนัดด้านไหน ช่วยกันซัพพอร์ตทุกด้านในการทำงานก็เลยเร็วขึ้น เข้าใจกัน ทุกอย่างเลยราบรื่น

การทำคลิปรอบแรกจะเร็วกว่ารอบสอง เพราะว่าเราทำใกล้ๆ ช่วงที่จะหมดเขต เรารู้สึกว่าโจทย์มันใกล้ตัวมากกว่า เพราะชื่อหัวข้อคือ “เพราะชีวิตขาดเสียงเพลงไม่ได้” มันมีอะไรให้เล่นกับคำว่าเพลงเยอะ มันสามารถสื่อออกมาได้เยอะมากกว่า เพราะว่าอันที่สองมันจะยากแล้ว หัวข้อ ‘เปลี่ยนโลก เปลี่ยนสังคมดีขึ้นได้ด้วย Internet by Dtac’ ก็จะเริ่มรู้สึกว่ายากจัง ทีมก็จะแบบ… ทำไงดี แต่เราก็พยายามคิด พยายาม Scope ให้มันเล็กและให้ทุกคนเข้าถึงได้

ช่วงรอบ 2 จะยากหน่อย เพราะว่าเราต้องทำ 2 คลิป แล้วช่วงนั้นงานเราก็เยอะ ก็พยายามหาเวลาว่างตอนเย็น เสาร์-อาทิตย์บางทีก็ Call Line ประชุมค่ะ

ภาพจากคลิปสั้นของน้องๆ

เป็นเพื่อนสนิทกัน เวลาทำงานขัดแย้งกันบ้างมั้ย

เวลาทำงานก็ไม่มีทะเลาะนะคะ คุยกันได้ ทุกคน Open ฟังความคิดเห็นของกันและกัน ถ้าเกิดใครมีความคิดเห็นเสนอขึ้นมาแล้วมันดีกว่า มันโอ.เค. เราก็ช่วยกันตัดสินใจ มีอะไรก็คุยกันได้ แนวเจรจามากกว่า ไม่เชิงทะเลาะกันขนาดนั้น ไม่เคยขนาดที่มีเรื่องกัน

แล้วหาแรงบันดาลใจกันยังไง

ชอบดู Youtube ชอบอยู่ในโซเชียล อะไรที่มันน่าสนใจก็จะแท็ก แชร์กัน ชอบเสิร์ชนู่นเสิร์ชนี่ หนังบ้าง โฆษณาบ้าง ภาพยนตร์ก็ชอบดูทุกแนว แต่ส่วนตัวแล้วชอบแนวกุ๊กกิ๊ก เกาหลี บางทีเราก็ได้ไอเดียมาจากตรงนั้น เอาตรงนี้มาเพิ่ม แล้วอะไรที่มันเท่ๆ เราก็พยายามเสพเยอะๆ เพื่อจะได้มี Inspiration มาทำงานของเราได้

เรียนจะจบแล้วแพลนอนาคตยังไง

ตอนนี้ยังไม่มีค่ะ (หัวเราะ) ด้วยความที่เราเรียนหลากหลาย ทำได้ค่อนข้างครบ ก็เลยคิดอยู่ว่า เอ๊ะ! อะไรเป็นสิ่งที่เราชอบที่สุด อันนี้ก็คิดว่าน่าจะต้องค้นหาต่อไป

แก้ม: แต่สิ่งที่สนใจก็มีแพลนๆ ไว้บ้าง เช่น ครีเอทีฟ ได้ไปฝึกงานแล้วด้วยเลยรู้สึกว่าโอ.เค. อยู่กับมันได้ ไม่ได้รู้สึกว่าน่าเบื่อ

หมิว: อาจจะฝึกงานซักปีถึงสองปีแล้วเรียนต่อ

เฟิร์น: อยากทำ Planner ในบริษัท คิด Message ก็น่าสนใจดี

แนะนำน้องๆ ที่จะมาร่วมโครงการซีซั่นหน้าหน่อย

อยากให้บริหารเวลาดีๆ แบ่งงานกันทำ ใครรู้ว่าตัวเองถนัดด้านไหนก็ทำด้านนั้น แล้วก็ใช้เหตุผลในการคุยกัน อย่าใช้อารมณ์

เสพสื่อเยอะๆ หาไอเดียเรื่อยๆ ก็ช่วยได้เยอะอยู่ โครงการนี้ดี ให้นักศึกษาได้มาลอง ได้ลงมือทำจริงๆ น่าจะได้อะไรจากโครงการนี้ค่อนข้างเยอะ อยากให้น้องๆ มาลอง ได้เพื่อนต่างสถาบัน อยู่ดีๆ ก็ได้เพื่อนใหม่ ได้รู้จักเพื่อนเยอะขึ้น

เรารู้ว่าคนเก่งๆ คนอื่นเขาก็มีของเหมือนกัน ฉะนั้นเราจะหยุดพัฒนาตัวเองไม่ได้